PDA

Pogledaj cijelu verziju : KRIVIČNA ODGOVORNOST - na Srpskom



ICTY
26-09-2002, 10:28
INDIVIDUALNA KRIVIČNA ODGOVORNOST
Član 7(1) Statuta Međunarodnog suda

5. Slobodan MILOŠEVIĆ snosi individualnu krivičnu odgovornost za zločine navedene u članovima 2, 3 i 5 Statuta Međunarodnog krivičnog suda i opisane u ovoj optužnici, koje je planirao, podsticao, naredio, počinio ili čije je planiranje, pripremu ili izvršenje na drugi način pomagao i podržavao. Kad koristi u ovoj optužnici reč "počiniti" tužilac nema nameru da sugeriše da je optuženi fizički počinio ijedan od zločina za koji se lično tereti. Reč "počiniti" se u ovoj optužnici odnosi na učestvovanje u zajedničkom zločinačkom poduhvatu u svojstvu saizvršioca.

6. Slobodan MILOŠEVIĆ je učestvovao u zajedničkom zločinačkom poduhvatu kako je navedeno u paragrafima od 24 do 26. Svrha ovog zajedničkog zločinačkog poduhvata bila je prisilno uklanjanje hrvatskog i drugog nesrpskog stanovništva približno s jedne trećine teritorije Republike Hrvatske, teritorije za koju je on planirao da postane deo nove države pod srpskom dominacijom, činjenjem zločina kojima se krše odredbe članova 2, 3 i 5 Statuta Međunarodnog suda. Ova područja obuhvatala su one oblasti koje su srpske vlasti pominjale i koje se ovde u daljnjem tekstu pominju pod nazivima "Srpska autonomna oblast (u daljnjem tekstu: SAO) Krajina" i "SAO Zapadna Slavonija, Baranja i zapadni Srem" (za koje su srpske vlasti od 19. decembra 1991. koristile zajednički naziv "Republika Srpska Krajina"(u daljnjem tekstu: RSK)) i "Dubrovačku republiku".

7. Ovaj zajednički zločinački poduhvat osmišljen je pre 1. avgusta 1991, a trajao je najmanje do juna 1992. Među pojedincima koji su uzeli učešća u ovom zajedničkom zločinačkom poduhvatu bili su Slobodan MILOŠEVIĆ, Borisav JOVIĆ, Branko KOSTIĆ, Veljko KADIJEVIĆ, Blagoje ADŽIĆ, Milan BABIĆ, Milan MARTIĆ, Goran HADŽIĆ, Jovica STANIŠIĆ, Franko SIMATOVIĆ zvani "Frenki", Tomislav SIMOVIĆ, Vojislav ŠEŠELJ, Momir BULATOVIĆ, Aleksandar VASILJEVIĆ, Radovan STOJIČIĆ zvani "Badža", Željko RAŽNATOVIĆ zvani "Arkan", i ostali znani i neznani učesnici.

8. Zločini nabrojani u tačkama od 1 do 32 ove optužnice bili su deo cilja zajedničkog zločinačkog poduhvata. Alternativno, zločini nabrojani u tačkama od 1 do 13 i od 17 do 32 bili su prirodne i predvidive posledice ostvarenja cilja zajedničkog zločinačkog poduhvata, a optuženi je bio svestan toga da su takvi zločini mogući ishod izvršenja zajedničkog zločinačkog poduhvata.

9. Da bi se uspešno realizovao cilj zajedničkog zločinačkog poduhvata, Slobodan MILOŠEVIĆ je radio u sprezi sa ili preko nekolicine pojedinaca koji su učestvovali u ovom zajedničkom zločinačkom poduhvatu. Svaki učesnik ili saizvršilac zajedničkog zločinačkog poduhvata odigrao je svoju ulogu ili više uloga koje su značajno doprinosile ukupnom cilju poduhvata. Uloge tih učesnika ili saizvršilaca uključuju, ali se ne ograničavaju na, sledeće:

10. Borisav JOVIĆ, koji je bio nosilac različitih funkcija kao član,potpredsednik i predsednik Predsedništva SFRJ od 15. maja 1989. do aprila 1992. godine, predsednik SPS-a od maja 1991. do oktobra 1992. godine, te drugih ključnih funkcija u SPS-u do novembra 1995. godine, i Branko KOSTIĆ, potpredsednik i vršilac dužnosti predsednika Predsedništva SFRJ u relevantnom periodu, zajedno sa drugima, komandovali su, rukovodili ili na drugi način vršili efektivnu konrolu nad jedinicama Jugoslovenske narodne armije (u daljnjem tekstu: JNA), Teritorijalne odbrane (u daljnjem tekstu: TO) i dobrovoljačkim jedinicama koje su delovale u koordinaciji sa JNA i pod njenim nadzorom.

11. General Veljko KADIJEVIĆ, kao savezni sekretar za narodnu odbranu od 15. maja 1988. do 6. januara 1992. godine, komandovao je, rukovodio ili na drugi način vršio efektivnu kontrolu nad jedinicama JNA i TO-a i dobrovoljačkim jedinicama koje su delovale u koordinaciji sa JNA i pod njenim nadzorom.

12. General Blagoje ADŽIĆ, u svojstvu načelnika štaba JNA od oktobra 1989. do 8. maja 1992. godine i vršioca dužnosti saveznog sekretara za narodnu odbranu od januara 1992. do 8. maja 1992. godine, zajedno sa drugima, komandovao je, rukovodio ili na drugi način vršio efektivnu kontrolu nad jedinicama JNA i TO-a i dobrovoljačkim jedinicama koje su delovale u koordinaciji sa JNA i pod njenim nadzorom.

13. General Aleksandar VASILJEVIĆ, u svojstvu generala JNA i do 8. maja 1992. godine šefa Uprave za bezbednost JNA, a naročito Kontraobaveštajne službe (u daljnjem tekstu: KOS), učestvovao je u aktivnostima smišljenim da pobude mržnju, strah i nasilje, što je znatno pomoglo da se ostvare ukupni ciljevi zajedničkog zločinačkog poduhvata. Agenti KOS-a usmeravali su i pružali podršku lokalnim vođama hrvatskih Srba, lokalnoj srpskoj policiji i vojnim snagama, uključujući i pripadnike TO-a i dobrovoljce iz Srbije.

14. Jovica STANIŠIĆ, u svojstvu šefa Državne bezbednosti (u daljnjem tekstu: DB) Republike Srbije od marta 1991. do oktobra 1998. godine, komandovao je, rukovodio i na drugi način vršio efektivnu kontrolu nad pripadnicima DB-a koji su učestvovali u činjenju zločina koji se navode u ovoj optužnici. Pored toga, obezbeđivao je oružje, finansijska sredstva, obuku i drugu značajnu pomoć i podršku srpskim dobrovoljačkim jedinicama i policijskim jedinicama koje su počinile zločine koji se navode u ovoj optužnici.

15. Franko SIMATOVIĆ, zvani "Frenki", kao načelnik odeljenja za specijalne operacije DB-a Republike Srbije, komandovao je, rukovodio i na drugi način vršio efektivnu kontrolu nad agentima DB-a koji su počinili zločine koji se navode u ovoj optužnici. Pored toga, obezbeđivao je obuku, finansijska sredstva, oružje i drugu značajnu pomoć i podršku pripadnicima "Martićeve policije" i srpskim dobrovoljačkim jedinicama koje su počinile zločine koji se navode u ovoj optužnici.



16. Tomislav SIMOVIĆ, zahvaljujući svom položaju ministra odbrane Republike Srbije na kojem se nalazio od 31. jula 1991. pa najmanje do 19. decembra 1991. godine, formirao je, raspoređivao i pružao znatnu pomoć i podršku srpskim dobrovoljačkim jedinicama i drugim srpskim snagama koje su učestvovale u činjenju zločina koji se navode u ovoj optužnici.


17. Milan MARTIĆ, kao "sekretar Sekretarijata unutrašnjih poslova" SAO Krajine od 4. januara 1991. do 29. maja 1991. godine, kao "ministar odbrane" SAO Krajine od 29. maja 1991. do 27. juna 1991. godine, i kao "ministar unutrašnjih poslova" SAO Krajine (kasnije Republike Srpske Krajine) od 27. juna 1991. do januara 1994. godine, osnovao je, komandovao, rukovodio i na drugi način vršio efektivnu kontrolu nad pripadnicima svojih policijskih snaga (koji se pominju kao "Martićeva policija" , "Martićevci", "policija SAO Krajine" ili "milicija SAO Krajine".)

18. Milan BABIĆ, kao "predsednik Izvršnog veća" SAO Krajine najmanje od 19. januara 1991. do 29. maja 1991. godine, "predsednik vlade" SAO Krajine od 29. maja 1991. do decembra 1991. godine i "predsednik Republike" Republike Srpske Krajine od 19. decembra 1991. do 26. februara 1992. godine, organizovao je i upravljao akcijama zajedničkog zločinačkog poduhvata u SAO Krajini.

19. Goran HADŽIĆ, u svojstvu "predsednika Srpskog nacionalnog veća" SAO Slavonije, Baranje i zapadnog Srema (u daljnjem tekstu: SBZS) od 17. marta 1991. pa najmanje do 25. septembra 1991. godine, "predsednika vlade" SAO SBZS-a najmanje od 25. septembra 1991. do 26. februara 1992. godine, a zatim "predsednika Republike" Republike Srpske Krajine do januara 1994. godine, osnovao je, komandovao, rukovodio i na drugi način vršio efektivnu kontrolu nad jedinicama policije (zvanom i "milicija") i nad Srpskom nacionalnom bezbednošću (u daljnjem tekstu: SNB) SAO SBZS-a. Obezbeđivao je finansijska sredstva i drugu značajnu pomoć i podršku jedinicama TO-a SAO SBZS i Republike Srpske Krajine. Pored toga, lično je učestvovao u zločinima navedenim u paragrafima od 50 do 55 optužnice.

20. Radovan STOJIČIĆ zvani "Badža", nekadašnji komandant jedne specijalne policijske jedinice na Kosovu, otišao je po nalogu Slobodana MILOŠEVIĆA u Hrvatsku u leto 1991. godine i osnovao jedinice TO-a SBZS, čiji su pripadnici počinili zločine opisane u ovoj optužnici. Od početka jeseni 1991. pa do decembra 1991. godine lično je učestvovao u tim zločinima kao komandant TO-a SBZS.

21. Željko RAŽNATOVIĆ zvani "Arkan" je 1990. godine osnovao i postao komandant Srpske dobrovoljačke garde, dobrovoljačke jedinice većinom poznate pod imenom "Arkanovci" ili "Arkanovi tigrovi", koja je bila pod komandom TO-a SBZS-a. Sve vreme na koje se odnosi ova optužnica imali su značajnu vojnu bazu u Erdutu u SAO SBZS-u, odakle su pripadnici ove jedinice učestvovali u zločinima opisanim u ovoj optužnici. Ova vojna baza služila je i kao centar za obuku drugih jedinica TO-a. Sâm Željko RAŽNATOVIĆ bio je komandant baze u Erdutu i lično je učestvovao u zločinima navedenim u paragrafima od 50 do 51, od 53 do 54 i od 56 do 58 optužnice.

22. Vojislav ŠEŠELJ, kao predsednik Srpske radikalne stranke (u daljnjem tekstu: SRS), najmanje od februara 1991. godine pa tokom celog vremenskog perioda na koji se odnosi ova optužnica, snabdevao je ili na drugi način pružao značajnu pomoć i podršku srpskim dobrovoljcima, većinom poznatim pod imenom "četnici", "Šešeljevci" ili "Šešeljevi ljudi", koji su počinili zločine koji se navode u ovoj optužnici. Pored toga, otvoreno je zagovarao i podsticao stvaranje "Velike Srbije" nasiljem i drugim protivpravnim sredstvima i aktivno učestvovao u ratnoj propagandi i širenju međunacionalne mržnje.

23. Momir BULATOVIĆ, kao predsednik Republike Crne Gore od 1990. do 1998. godine, mobilisao je i pružao značajnu pomoć crnogorskim jedinicama, uključujući jedinice TO-a, te policijske i dobrovoljačke jedinice koje su kao deo snaga JNA poslate u Republiku Hrvatsku i koje su počinile zločine navedene u ovoj optužnici.

24. Od 1987. do kraja 2000. godine, Slobodan MILOŠEVIĆ bio je dominantna politička ličnost u Srbiji. Stekao je kontrolu nad svim aspektima vlasti u Srbiji, uključujući policiju i druge službe državne bezbednosti. Pored toga, stekao je kontrolu nad političkim liderima Kosova, Vojvodine i Crne Gore.

25. U svojstvu predsednika Srbije i zahvaljujući svom rukovodećem položaju u SPS-u, Slobodan MILOŠEVIĆ je vršio efektivnu kontrolu ili je imao znatan uticaj na gorenavedene učesnike u zajedničkom zločinačkom poduhvatu te je, bilo sam bilo u sprezi s njima i drugim znanim i neznanim osobama, efektivno kontrolisao ili u znatnoj meri uticao na postupke saveznog Predsedništva SFRJ i kasnije SRJ, Ministarstva unutrašnjih poslova Srbije (u daljnjem tekstu: MUP), JNA, pripadnika TO-a kojim su rukovodili Srbi na teritorijama koje su predmet ove optužnice, kao i grupa srpskih dobrovoljaca.

26. Slobodan MILOŠEVIĆ, delujući sam ili u sprezi s drugim učesnicima zajedničkog zločinačkog poduhvata, učestvovao je u zajedničkom zločinačkom poduhvatu na sledeći način:

a) davao je uputstva i pružao pomoć političkom rukovodstvu SAO SBZS, SAO Zapadna Slavonija, SAO Krajina i RSK prilikom preuzimanja vlasti na tim područjima i kasnije prilikom prisilnog uklanjanja hrvatskog i drugog nesrpskog stanovništva.
b) pružao je finansijsku, materijalnu i logističku podršku regularnim i neregularnim vojnim snagama neophodnim za preuzimanje vlasti na tim područjima i kasnije prisilno uklanjanje hrvatskog i drugog nesrpskog stanovništva.
c) dao je uputstva organima vlade Republike Srbije da formiraju oružane snage odvojene od saveznih oružanih snaga radi angažovanja u borbenim dejstvima van Republike Srbije, a posebno na navedenim područjima u Hrvatskoj, i kasnije u prisilnom uklanjanju hrvatskog i drugog nesrpskog stanovništva.
d) učestvovao je u formiranju, finansiranju, snabdevanju, pružanju podrške i rukovođenju specijalnim snagama Ministarstva unutrašnjih poslova Republike Srbije. Te specijalne snage su formirane i data im je podrška da bi pomogle u ostvarivanju cilja zajedničkog zločinačkog poduhvata počinjenjem zločina koji predstavljaju povredu članova 2, 3 i 5 Statuta Međunarodnog suda.
e) učestvovao je u pružanju finansijske, logističke i političke podrške i rukovođenju srpskim neregularnim i paravojnim snagama. Takva podrška davana je kao potpora zajedničkom zločinačkom poduhvatu počinjenjem zločina koji predstavljaju povredu članova 2, 3 i 5 Statuta Međunarodnog suda.
f) učestvovao je u planiranju i pripremama za preuzimanje vlasti u SAO SBZS, SAO Zapadnoj Slavoniji, SAO Krajini i Dubrovačkoj republici i kasnije prisilno uklanjanje hrvatskog i drugog nesrpskog stanovništva.
g) vršio je efektivnu kontrolu i imao znatan uticaj na JNA koja je učestvovala u planiranju, pripremi i izvršenju prisilnog uklanjanja hrvatskog i drugog nesrpskog stanovništva iz SAO SBZS, SAO Zapadne Slavonije, SAO Krajine i Dubrovačke republike.
h) pružao je finansijsku, logističku i političku podršku jedinicama TO-a i srpskim dobrovoljačkim jedinicama koje su delovale u SAO SBZS, SAO Zapadnoj Slavoniji, SAO Krajini i u Dubrovačkoj republici, a koje su pomagale u sprovođenju cilja zajedničkog zločinačkog poduhvata počinjenjem zločina koji predstavljaju povredu članova 2, 3 i 5 Statuta Međunarodnog suda.
i) efektivno je nalagao da se donose zakoni i propisi vezani za angažovanje jedinica JNA, TO-a i srpskih dobrovoljačkih jedinica u Hrvatskoj.
j) rukovodio je, komandovao, kontrolisao ili na drugi način pružao značajnu pomoć ili podršku JNA, snagama TO-a kojima su rukovodili Srbi i dobrovoljačkim jedinicama razmeštenim u SAO SBZS, SAO Zapadnoj Slavoniji, SAO Krajini i u Dubrovačkoj republici, angažovanim na sprovođenju cilja zajedničkog zločinačkog poduhvata počinjenjem zločina koji predstavljaju povredu članova 2, 3 i 5 Statuta Međunarodnog suda.
k) rukovodio je, komandovao, kontrolisao ili na drugi način pružao značajnu pomoć ili podršku policijskim snagama MUP-a Republike Srbije, uključujući DB, čiji su pripadnici pomagali da se sprovede cilj zajedničkog zločinačkog poduhvata u SAO SBZS, SAO Zapadnoj Slavoniji, SAO Krajini i u Dubrovačkoj republici.
l) finansirao je srpsku vojsku, policiju i neregularne snage u Hrvatskoj koji su počinili zločine koji se navode u optužnici.
m) kontrolisao je, doprinosio i na drugi način koristio državna sredstva javnog informisanja u Srbiji da bi manipulisao srpsko javno mnenje širenjem preuveličanih i neistinitih poruka o nacionalno motivisanim napadima Hrvata na srpski narod kako bi se među Srbima koji žive u Srbiji i Hrvatskoj stvorila atmosfera straha i mržnje. Propaganda koju su stvarala srpska sredstva javnog informisanja bila je važno oruđe koje je doprinelo tome da se u Hrvatskoj počine zločini.

27. Slobodan MILOŠEVIĆ je svesno i hotimično učestvovao u zajedničkom zločinačkom poduhvatu, deleći nameru ostalih učesnika u zajedničkom zločinačkom poduhvatu ili svestan predvidivih posledica njihovih radnji. Po tom osnovu snosi individualnu krivičnu odgovornost za zločine navedene u članu 7 (1) Statuta Međunarodnog suda, kao i odgovornost koja se navodi u istom ovom članu zato što je planirao, podsticao, naredio ili na neki drugi način pomagao i podržavao planiranje, pripremu i izvršenje ovih zločina.

28. Optuženi i ostali učesnici u zajedničkom zločinačkom poduhvatu delili su nameru i stanje svesti neophodne da se počini svaki od zločna kojima ih terete tačke od 1 do 32.

da...kao ce to
27-09-2002, 09:01
...sve "odsudit"...
kolikio ce vremena trebati da se to sve "probavi"...